„IMERZIVNO ISKUSTVO“ – POTREBA I POSJEĆENOST KAO INDIKATOR ZAINTERESOVANOSTI KONZUMENATA UMJETNOSTI NA PRIMJERU IMERZIVNIH IZLOŽBI VAN GOGOVIH DJELA

Abstract

Istraživanje sprovedeno u ovom radu usmjereno je na definisanje pojma imerzivnosti, kao vida digitalne umjetnosti koja kombinuje vizuelne projekcije, interaktivne senzore, virtuelnu (VR), proširenu (AR) i mješovitu stvarnost (MR), prostorni zvuk, vještačku inteligenciju (AI) i real-time softver sa jedne i umjetnost sa druge strane. Razvojem digitalnih tehnologija i pojavom tehnološki osvješćenih i opremljenih konzumenata umjetnosti, implikativno se javlja poreba za novim estetskim iskustvom i novim vidom sagledavanja umjetnosti. Kao jedan od odgovora na nove potrebe konzumenata umjetnosti, nudi se „imerzivno iskustvo“. Ovaj digitalni vid produkcije i prezentacije umjetnosti koji integriše kulturu i tehnologiju, posjeduje pozitivni, ali i negativni učinak na konzumente, ali i na kulturu, odnosno umjetnost. Nivo posjećenosti imerzivnom tipu digitalizovanih umjetničkih izložbi, indikator je zainteresovanosti publike za „imerzivno iskustvo“, a u fokusu je ovog istraživanja. Analizirajući prosječne posjete imerzivnih izložbi Van Gogovih djela, koje su priređene u brojnim svjetskim gradovima, može se zaključiti visok nivo zainteresovanosti za „imerzivno iskustvo“, odnosno imerzivni tip umjetničkih izložbi. Uporednom analizom može se konstatovati da je tradicionalan tip sagledavanja i doživljaja likovnih djela i dalje aktuelan i prevazilazi nivo posjećenosti imerzivnih izložbi. Tradicionalan tip sagledavanja i razumijevanja umjetničkih djela naročito je izražen kroz posjete muzeja za bogatim umjetničkim kolekcijama.